ملا به شهري رفته شنيد كه حاكم براي دفن و كفن فقرا هشتاد درهم ميدهد. روزي كمي بي پول بوده به خانه حاكم رفته و گفت: شنيده ام هر غريبي در شهر شما بميرد هشتاد درهم ميدهيد. من در شهر شما غريبم و احتياج زيادي به پول دارم. استدعا ميكنم چهل درهم الحساب به من بدهيد و بعد از مردن من حساب نمائيد. حاكم پيشنهاد او را پذيرفته چهل درهم به او داد. پس از چند روز ملا دو باره نزد حاكم آمده گفت: ميخواهم از شهر شما بروم ديگر تا وقت مردن اينجا نميايم. خواهش دارم چهل درهم باقي مانده را بدهيد كه حسابمان مفروق شود. حاكم چهل درهم دوم را هم پرداخته ملا را راضي كرد